خانه / اخبار و رویدادها / قلم را دانایان مشاطه ملک خوانده‌اند و سفیر دل

قلم را دانایان مشاطه ملک خوانده‌اند و سفیر دل

قلم را دانایان مشاطه ملک خوانده‌اند و سفیر دل

ابراهیم حیدری در پیام نوروزی خود نوشت: ما مهم‌ترین وظیفه خود را تکریم اصحاب قلم و نشر می‌دانیم که به قول «نوروزنامه» منسوب به خیام، قلم را دانایان مشاطه مُلک خوانده‌اند و سفیر دل.

به گزارش روابط عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، پیام ابراهیم حیدری؛ مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران به مناسبت فرارسیدن بهار طبیعت و آغاز سال ۱۴۰۴ شمسی به شرح زیر است:

 

نماز و روزه تو هر دو مقبول
همه روز تو از نوروز خوشتر

 

اکنون چندسالی است که بهار طبیعت همراهِ با بهار کلام الله مجید شده و خوشبختی و خوشحالی مضاعفی برای ایرانیان به ارمغان آورده است. «نوروز» و «رمضان» دو مفهوم مهم در تفکر ایرانی – اسلامی‌اند که تغییر و تحول در سبک زندگی را موجب می‌شوند. این معانی را دانایان ایران‌زمین در طول تاریخ تمدن این مرز و بوم شرح و بسط داده‌‌اند، به نحوی که فصول مهمی از منابع حکمی‌ ما به توضیح درباره چگونگی گرفتن طریقی نو در مسیر زندگی از معارف رمضان و نوروز اختصاص دارد.

 

در سالی که گذشت خانه کتاب و ادبیات ایران تلاش کرد تا رویدادهایی چون جایزه ادبی جلال آل‌احمد، جایزه کتاب سال و جایزه جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و بویژه جشنواره بین‌المللی شعر فجر در نهایت سلامت و با پیشرفت‌ها و دستاوردهای قابل ملاحظه و دقت و تاکید بر رویدادزدایی از پایتخت که از جمله برنامه‌های اصلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، برگزار شوند. ما این روش را ادامه خواهیم داد و هم‌اکنون که این سطور را قلمی می‌کنم من و همکارانم مشغول برنامه‌ریزی برای برپایی متفاوت نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران هستیم آن‌گونه که درخور شان و منزلت صنعت عزیز و پرافتخار نشر ایران و مردمان شریف ایران‌زمین باشد. 

 

با توجه به توانمندی همکارانم در خانه کتاب و ادبیات ایران می‌توانم نوید سالی متفاوت را بدهم، سالی که با تحول در نحوه ارائه خدمات به اکوسیستم صنعت نشر همراه باشد. هرچند که در شرح وظایف موسسه برگزاری برنامه‌ها و رویدادهای مهمی آمده است، اما ما مهم‌ترین وظیفه خود را تکریم اصحاب قلم و نشر می‌دانیم، چرا که به قول «نوروزنامه» منسوب به حضرت خیام نیشابوری: «قلم را دانایان مشاطه مُلک خوانده‌اند و سفیر دل؛ و سخن تا بی‌قلم بود چون جان بی‌کالبد بود و چون به قلم باز بسته شود با کالبد گردد و همیشه بماند؛ و چون آتشی است که از سنگ و پولاد جهد و تا سوخته نیابد نگیرد و چراغ نشود که ازو روشنایی یابند… فضیلت نوشتن است فضیلتی سخت بزرگ که هیچ فضیلتی بدان نرسد، زیرا که وی است که مردم را از مردمی به درجه فرشتگی رسانَد، و دیو را از دیوی به مردمی رسانَد.»

 

ابراهیم حیدری
مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران

درباره‌ی خانه کتاب کُردی

همچنین ببینید

کتێبی «زەرد و سوور و شەمامە» بڵاوکرایەوە

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *